Frédérique vertrekt naar Afrika met de laatste brief van haar zoon Manuel.
Waarom reist ze naar het land van de huizen zonder adressen?
Om eindelijk woorden te geven aan het verdriet dat haar van binnen verteert.
Veel te laat ontdekte ze dat haar zoon op school werd gepest. Ze wist niet dat de nachtmerrie voor hem al begon zodra hij wakker werd, en dat de ware verschrikking het gezicht droeg van zijn eigen klasgenoten. Wat blijft er over wanneer de plek die bedoeld is om te leren, te groeien en samen te leven, juist de plaats wordt die je vernietigt?