De liefde komt niet altijd op tijd. Te vroeg, te laat? Een schoolmeisje verandert een ontmenselijkte tiener in een gevoelige jongen die opnieuw in zichzelf leert geloven. Een eerste liefde, intense gevoelens. Een dogmatische opvoeding, gevolgd door het noodlot. Een eerbetoon. Een waarheid: die van hen. Misschien ook die van u… Liefde, sterker dan de dood. Alles is waar – of bijna. En misschien zelfs nog erger.
Wanneer je een biografie openslaat, verwacht je niet dat één enkele voornaam het hele verhaal zal dragen.
Claude Rappé heeft meerdere levens geleid, waarvan sommige zich in de schijnwerpers afspeelden. Maar geen ervan was zo intens als het eerste: het leven dat niemand kende en dat hij, tot aan dit boek, zelfs voor zijn naasten verborgen hield.
Een leven waarin de zuivere, oprechte en krachtige gevoelens van de kindertijd botsen met een verstikkende wereld van religieus dogmatisme. Een eerste liefde die alle kenmerken van een tragedie draagt, waarin uiteindelijk alleen een machteloze berusting overwint.
Op een dag zal een graf deze prachtige geschiedenis voorgoed bezegelen.
Dit boek is een eerbetoon, een verzameling van momenten van vreugde, woede en aanklacht, maar ook een uitnodiging tot bezinning over onszelf, over onze adolescentie, over wat wij aan de jaren zestig te danken hebben. Een literair mausoleum. Een eenvoudig maar oprecht dankjewel.
