“Ik heet Paul”, zijn de enige woorden die het kind uitspreekt dat een tragedie heeft overleefd waarbij zijn ouders en zusjes zijn omgekomen. Koolmonoxide heeft hen gedood.
Hij werd onmiddellijk geadopteerd door “tante Armelle”, de zus van zijn moeder, die hij niet kende. Hij groeide op in de Rue Varin, vlakbij het station Guillemins in Luik, een straat die verlicht werd door de neonlichten van de prostitutie. Daarna volgde een stage bij de slagerij waar Léa, zijn baas, een liefdesrelatie met hem aanging die zijn hele leven zou duren.
Ja, deze Paul is geïnspireerd op een politicus die echt heeft bestaan in het België van de jaren 60-70.
Hoewel de gelijkenis groot is, is het slechts een voorwendsel om een volledig verzonnen biografie van het personage te schrijven, die weinig te maken heeft met het origineel.