Georges, 82 jaar oud, gevangen in een monotone routine in het bejaardentehuis, is de rekoefeningen en saaie gesprekken beu.
Rebels van aard maar gevangen door de jaren, besluit hij op een dag te vluchten, met zijn rugzak op, om een schijn van vrijheid terug te vinden.
Ver weg van de verplichtingen en beperkingen van zijn leeftijd begint Georges aan een even absurde als poëtische vlucht, op zoek naar betekenis en herinneringen, verdwaald in dromen waarin verleden en heden met elkaar verweven zijn.
Maar kun je echt ontsnappen aan je eigen leven als het gewicht van spijt en wroeging zwaarder wordt dan dat van de jaren?
Met wrange humor en diepe tederheid biedt Papy en cavale ons een ontroerend portret van een man die weigert oud te worden zonder een laatste opstandige uitbarsting.
