Jörg Oeuil, l'ange qui n'avait pas le permis

Jörg Oeuil werd heel lang geleden geboren. Zo lang geleden zelfs dat hij het zich niet meer kan herinneren. Zelfs zijn eigen dood is hij vergeten.

Jörg Oeuil behoort tot die tevreden zielen die het wezenlijke als iets bijkomstigs beschouwen. Hij is niet iemand die zich veel vragen stelt.

En waarom zou hij ook?

Eén ding wist hij nog zeker: hij was ontwaakt bij zonsopgang, stijf, wankel op zijn benen, met bonzende hoofdpijn en een bijzonder slecht humeur. Tot overmaat van ramp zat hij opgescheept met een paar logge vleugels die onmogelijk te besturen waren. Veel te groot voor zijn slanke lichaam. Onhandig door dat ongewenste aanhangsel voelde Jörg Oeuil zich ronduit belachelijk.